1113 - ( 7 ) در كتاب فقه الرضا و الهدايه آمده است : « و اگر شخصى بدون نام بردن از چيزى نذرى كند ، او اختيار دارد كه اگر بخواهد چيزى صدقه دهد و اگر بخواهد دو ركعت نماز گزارد يا يك روز روزه بگيرد مگر آن‌كه در نذرش چيزى مقصودش باشد كه در اين صورت آن چيز بر عهدهء او لازم است ( همانند صدقه يا روزه يا حج يا غير آن ) . » در كتاب المقنع اين عبارت تا : « يا يك روز روزه بگيرد » آمده است . 1114 - ( 8 ) حسن بن حسين لؤلؤيى با واسطه روايت مىكند كه به امام صادق عليه السلام گفت : « شخصى بدون نام بردن از چيزى مىگويد : نذرى بر عهدهء من است . امام عليه السلام فرمود : مشتى از گندم [ بر عهدهء اوست ] خواه بر او محكم يا سخت گرفته شود [ يا نه ] يا او نذر را محكم و يا شديد كند [ يا نه ] . » ارجاعات گذشت : در روايت سوم از باب سيزدهم از ابواب بقيه روزه‌هاى واجب اين گفته كه : « شخصى بدون نام بردن از چيزى نذرى را بر خود لازم مىكند . امام فرمود : شش روز روزه مىگيرد . » و در روايت هفتم از باب پيشين اين گفته كه : « شخصى مىگويد : نذرى بر عهدهء من است . امام فرمود : اثرى ندارد تا از نذر نام ببرد . . . » باب 3 عدم انعقاد نذر در معصيت و مرجوح و حكم نذر سپاس و بازداشت 1115 - ( 1 ) زراره گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : در چه چيزى نذر نيست ؟ ( يا چرا در معصيت نذر نيست ) امام عليه السلام فرمود : هرچه سود دينى يا دنيوى تو در آن باشد ، مخالفت با نذر دربارهء آن برايت اشكال ندارد . » 1116 - ( 2 ) در كتاب الخصال از على عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « در هيچ معصيتى هيچ نذرى [ صحيح ] نيست . »